هفت‌سین سفره‌ای است که ایرانیان هنگام نوروز می‌آرایند. آنچه که در این سفره قرار می‌گیرد، باید دارای هفت خصوصیت زیر باشد:

  1. پارسی باشد؛

  2. با بند واژهٔ «س» آغاز شود؛

  3. ریشهٔ گیاهی داشته باشد؛

  4. خوردنی باشد؛

  5. اسم مرکب نباشد؛

  6. برای بدن سودمند باشد؛

بنابراین هر آنچه که دارای این ویژگی‌ها نباشد – اگر چه با بندواژهٔ «س» هم آغاز شده باشد – نمی‌توان جزء هفت سین به حسابش آورد. در زبان پارسی، تنها هفت چیز هستند که این ویژگی‌ها را دارا هستند:

  1. سیر : به نام و عنوان اهورامزدا

  2. سیب: به نام و عنوان سپندارمذ (اسفند)

  3. سبزی: به نام فرشتهٔ اردیبهشت

  4. سنجد : به نام فرشتهٔ خرداد

  5. سرکه: به نام فرشتهٔ امرداد

  6. سمنو : به نام فرشتهٔ شهریور

  7. سماق: به نام فرشتهٔ بهمن

هرچند که در سفرهٔ هفت سین باید به هرحال هفت جزء که با آوای «سین» آغاز می‌شوند (نمادی از «سپنتا») چیده شود، ولی برای زینت و چیدمان دلپذیرتر سفرهٔ هفت سین، تقریباً همهٔ خانواده‌های ایرانی اجزاء دیگری هم در سفره می‌چینند و در آرایش و رنگامیزی سفره شان نهایت خوش سلیقگی را اعمال می‌کنند.

آینه و کتابی مقدس در کنار آن هم از اجزائی است که تقریباً در هر سفرهٔ هفت سینی چیده می‌شود. برخی بر این باورند که سکه که نماد «دارایی» وآب که نماد «پاکی و روشنایی» است بهتر است در کنار هم قرار گیرند و سکه را درون ظرفی از آب سر سفره می‌گذارند

سفره هفت سین سین‌های باستانی
(متداولتر)

  • سبزه – نماد نوزایی (تولد دوباره)

  • سیب – نماد زیبایی و تندرستی

  • سمنو – نماد فراوانی(برکت)

  • سیر – نماد پزشکی(درمان یا طب)

  • سنجد – نماد عشق

  • سکه – نماد دارایی

  • سرکه – نماد شکیبایی و عمر

  • سماق – نماد(رنگِ) طلوع خورشید

  • سنبل

دیگر سین‌ها سوسن • سبزی • سنگک • سپند • سیاهدانه دیگر اقلام

  • کتاب – به نشانه تمدن و خردورزی: دیوان حافظ و شاهنامه و (مسلمانان معمولاً قرآن را انتخاب می کنند)

  • آينه

  • ماهی سرخ

  • یک جفت نوروزی (شمعدان اصیل ایرانی)

  • تخم مرغ رنگی

  • کاسه‌ای از آب که پرتقالی در آن غوطه‌ور است (به نشانهٔ زمین در فضا)

  • یک شیرینی ایرانی (مانند باقلوا، شیرینی آردنخودچی، …)

  • همچنین:

گلاب • آجیل • شکلات • گل نرگس

.

Advertisements